Arama:

Etiket Bulutu







‘sıçan’

Pıspısa Hanım ile Sıçan Soluk Bey

16.09.2009

masallar3

Günlerin birinde Karafatma adında bir böcek varmış.
Kanatları kara, başı kapkara…
Gözleri elâ… Yüreğinde sevda…
Pıspısa Hanım demişler adına…
Bir gün Pıspısa Hanım kocaya varmak istemiş:
Giyinmiş, kuşanmış, bezenmiş, düzenmiş…
Kâh soluna bakmış, kâh sağına.
Bir tepenin üstüne çıkmış naz ile.
Türkü söylemiş hoş avaz ile:
Ere giderim, ere giderim,
Er olmasa oyuna giderim…

Bir oduncu yoldan geçiyormuş.
Elinde balta, başında şapka.
Pıspısa Hanım’ın güzel sesini duymuş:
Ay Pıspısa Hanım bana varır mısın? diye sormuş.
Pıspısa Hanım baltayı görünce korkmuş:
Beni döversen, neyle döversin?
Oduncu gülmüş: Baltayla! demiş.
Pıspısa Hanım: Yürü yürü git işine.
Ben sana yar olmam! Bir daha gelme peşime!..
Oduncu çıkıp gitmiş. Pıspısa Hanım yola bakmış naz ile.
Türküsünü söylemiş hoş avaz ile:
Ere giderim, ere giderim,
Er olmasa oyuna giderim…

Bir bostancı geliyormuş. Elinde kürek, yüzü göyçek…
Pıspısa Hanım’ın hoş sesini duymuş. Heyecanla yanına koşmuş:
Pıspısa Hanım benimle evlenir misin?
Pıspısa Hanım küreği görünce korkmuş: Beni döversen, neyle döversin?
Bostancı gülmüş: Kürekle!
Pıspısa Hanım: Yürü yürü git işine. Ben sana yar olmam! Bir daha gelme peşime!..
Bostancı çıkıp gitmiş. Pıspısa Hanım arkasını dönmüş naz ile.
Türküsünü söylemiş acı avaz ile:
Ere giderim, ere giderim,
Er olmasa ölüme giderim…

Bu kez Sıçan Soluk Bey yoldan geçiyormuş.
Tüyleri taralı, gözleri hareli… Durmuş,
Pıspısa Hanım’ın endamına bakmış: Aman Tanrım! Giyinmiş, kuşanmış, bezenmiş, düzenmiş…
Kâh soluna bakmış, kâh sağına.
Bir tepenin üstüne çıkmış naz ile.
Türkü söylermiş acı avaz ile:
Ere giderim, ere giderim,
Er olmasa ölüme giderim…

Sıçan Soluk Bey dile gelmiş:
Ah Pıspısa Hanım, Pıspısa Hanım, canım cananım, ruh-i revanım, sana kıyamam?
Pıspısa Hanım, meraklı gözlerle süzmüş.
Sıçan Soluk Bey’i görmüş: Sıçan Soluk Bey; ama ne bey!..
Giyinip bezenmiş, kürkünü tarayıp düzeltmiş, kuyruğunu kaldırıp beline atmış, kulakları dimdik…
Dersin ki Zaloğlu Rüstem! Bıyıklarını burmuş, dünyaya sahip olmuş.
Göğsü apak, gözleri kara. Bakanı düşürür sevdaya…
Pıspısa Hanım’ın içi titremiş:
Hoş geldin eeey dişleri mihenk, bacakları direk, herkesten göyçek, sen hoş geldin, demiş.
Sıçan Soluk Bey keyiflenmiş;
Vaaay hoş gördük Pıspısa Hanım, benim aziz canım, söyle bakalım bana varır mısın?
Pıspısa Hanım sormadan edememiş: Beni döversen, neyle döversin?
Sıçan Soluk Bey duygulanmış:
Benim sevdiceğim, canım cananım, seni dövemem, kuyruğumu üstüne sererim,
ceylan gözlerine sürme çekerim, eteklerine inci elmas dizerim…
Pıspısa Hanım sevinçle kararını vermiş:
Seninle ölüme bile giderim, canımı kurban ederim…
İkisi de sarılıp koklaşmışlar, düğün gününü kararlaştırmışlar…
Cırcır böcekleri sazende olmuş, kelebekler hanende. Cırcırlar çalmış, kelebekler oynamış.
Yedi gün, yedi gece toy düğün olmuş, davul sesi bütün ormanı tutmuş.
Sincaplar arabaya koşulmuş,
Pıspısa Hanım’ı Sıçan Soluk Bey’in evine getirmişler.
Bütün böcekler yığılmış, halay çekmişler… Yeyip içip eğlenmişler…

Herkes evine dağılmış. Yeni evliler balayına çıkmış. Sıçan Soluk Bey:
Canım cananım, Pıspısa Hanım, demiş. Sen keyifle otur, ben Han evine gideyim.
Süzülüp kilere gireyim. Nohut, mercimek, şirin yiyecek, ne bulsam getireyim.
Koy yanına, at ağzına, kırt kırt kırtlat, keyfine bak!
Pıspısa Hanım naz yapmış, iz yapmış, Sıçan Soluk Bey’in boynuna sarılmış:
Çabuk dön! Ayrılığa dayanamam, senden uzak kalamam!
Sıçan Soluk Bey karısıyla öpüşmüş, yola düşmüş.
Az gitmiş, çok gitmiş, biraz sonra Han evine yetişmiş.
Han evi de ne ev haaa!.. Her şey var, her şey bol, kuş sütü eksik…
Hemen kilere süzülmüş, zenginliğin içine düşmüş…
Mırnaav mırnaaav! sesiyle ürkmüş.
Bir de bakmış, bir kedi! Tırnakları fırlamış, yeleleri kabarmış!.. Pençesi kartal…
Sıçan Soluk Bey zor kaçmış, yağ küpüne atlamış…
Kedinin kafası sığmamış. Sıçan Soluk bey geldiğine bin pişman…
O sinmiş, kedi yolları kesmiş…
Pıspısa Hanım uzun uzun yol gözlemiş, Sıçan Soluk Bey’den haber yok. Canı fena halde sıkılmış:
Bari Bey’in çamaşırlarını alayım, götürüp gölde yıkayayım.
Serip kurutayım, giyinip bezensin, üstü başı temiz gezsin.
Derhal çamaşırları bohça yapıp sırtına atmış… Göle varmış. Aaa! Birden ayağı kaymış, suya yuvarlyanmış.
Göl derin, su soğuk… Çok çabalamış, sular yutmuş, geri çıkamamış.
Yoldan geçen atlıları görüp umutlanmış.
Bir kamışa tutunup bağırmış:

Tapır tupur atlılar,
Kolları kolçaklılar,
Han evine gidesiniz,
Sıçan Bey’e diyesiniz:
Pıspısa hanım,
Göle düştü canın…
Çabuk gele, beni ala,
Yoksa hanım boğula…

Atlılar o yana bakmışlar, bu yana göz atmışlar, kimseyi göremeyip şaşkına dönmüşler.
Pıspısa Hanım yine türküsüne başlamış:

Saçı uzun saray hanım,
Donu uzun doray hanım,
Göle geldi, çamaşır yudu,
Günü kara Pıspısa Hanım…
Sıçan Soluk Bey’e deyin,
Atına binip de tez gele,
Beni gölden alıp götüre!..

Atlılar atlarını dörtnala sürmüşler, Han evine gelmişler. Pıspısa Hanım’ı anlatmış bir de gülmüşler.
Sıçan Soluk Bey duymuş. Ne yapacağını şaşırmış. Sağa bakmış kedi, sola bakmış kedi…
Bıyıkları kendi kuyruğundan iri… Ölümü göze alarak fırlamış.
Kedinin pençesi kalkmış…
Sıçan Soluk Bey canını dişine takmış, bir takla sağa atmış, bir takla sola.
Kedi şaşırmış… O kaçmış kedi kovalamış, o kaçmış kedi peşinde…
Kendini deliğe zor atmış, kedi arkada kalmış…
Sıçan Soluk Bey dışarıya açılan kapıyı zor bulmuş. Gölün yolunu tutmuş, soluk soluğa koşmuş:
Sevdiğim, canım, cananım, ver elini bana Pıspısa Hanım.
Pıspısa Hanım eşini görünce sevinmiş, heyecanla elini vermiş.
Elleri kavuşamamış. Ne yapacaklarını şaşırmışlar.
Sıçan Soluk Bey kendini suya atmış, kürkü ıslanmış.
Pıspısa Hanım’a sevecen sözler fısıldamış:
Pıspısa Hanım, sen benim canım,
Ben seni alım, bağrıma basım…

Pıspısa Hanım kendini bırakmış, Sıçan Soluk Bey’in sırtını boylamış.
İkisi de sallanmışlar, suya batıp çıkmış, batıp çıkmışlar…
Son bir gayretle kıyıya ulaşmış, birbirine sarılmışlar…
Soluk soluğa oturup dinlenmiş, sevinçle evin yolunu tutmuşlar.